|
|
Een Vrij-Katholieke bisschop wordt in een zeer plechtige ceremonie geconsacreerd, waar gewoonlijk een groot aantal mensen aanwezig is die hij zal moeten dienen. In de aloude ritus wordt hij bekleed met de historische ordetekenen van de hogepriester: mijter, staf, kruis en ring. Deze verlenen hem echter geen recht tot persoonlijke macht; zij dienen veeleer om hem in staat te stellen het voorzitterschap en leiderschap van Christus in de Kerk te symboliseren. Het hoofd van de Vrij-Katholieke Kerk is de Voorzittend Bisschop. Zijn functie is echter niet gelijk aan die van de Paus in de Rooms-Katholieke Kerk, aangezien zijn handelingsbevoegdheid beperkt is. Hij is meer de schakel tussen de bisschoppen, en een symbool van wereldomvattende eenheid van de Kerk. De bisschoppen mogen iedere bisschop, van waar dan ook, tot Voorzittend Bisschop kiezen. Zijn ambt heeft een duur van seven jaar. De priester vertegenwoordigt de bisschop en de aanwezigheid van Christus tegenover de plaatselijke gemeente, hij dient de sacramenten toe en gaat hen voor in de eredienst. Toch zijn priesters en gemeente één, aangezien alle leden van de Kerk door de sacramenten van Doop en Vormsel toegelaten zijn om deel te hebben in het priesterschap van Christus. Bisschoppen, priesters, diakens en gemeenteleden werken samen, elk op zijn eigen wijze, om het Leven van Christus aan de wereld over te dragen. Maar voordat dit werk effectief begonnen kan worden moet de engere visie ondergeschikt gemaakt worden aan de brede visie van de Kerk. Wanneer onze visie op de Kerk slechts beperkt is, indien we alleen maar bezig zijn met onze eigen plaatselijke gemeente, of het kerkwerk in ons eigen land, moet dit plaats maken voor een grootser gevoel van broederschap met onze medekerkleden over de gehele wereld, een ruimer bewustzijn dat tot een groeiend besef van eenheid met de gehele mensheid zal worden. Laten we ons nu meer bewustEvêques, Prêtres, Diacres, Laïcs tous participent conjointement, mais selon leurs voies propres, dans l'entreprise de la distribution de l'énergie du Christ dans le monde. Mais avant de pouvoir entreprendre ce travail de quelle manière que ce soit, la vue plus large de l'Eglise exige la défaite du médiocre. Si nous sommes limités dans notre vision de l'Eglise, à notre petite communauté et à ses problèmes, ou même à ceux de notre pays, nous devons l'abandonner pour un sens plus large de la fraternité avec tous les membres de notre Eglise. Et cet élargissement nous aidera à développer le sens de la fraternité avec toute l'humanité. Ainsi, prenons conscience de la vie de l'Eglise dans les autres pays....
|